Allah Affeder 
BIrgün bir ucurumun kenarinda durdum ve düsündüm,
senin icin yasamayami ölmegemi deger diye,
derin bir nefes aldim ve dedim ben afetmem afedemem ama
allah affeder allah affeder seni.
Sim sivah saclarima seni düsünmekten beyazlar düsdü tel, tel ama
biliyormusun buna bile hos görüsle baktim cünki ben affedemem allah , allah affeder.
Aklima geldi yine o gece evet o bildigin tanismamizin üstünden seneler gecen gece
ve anladimki o geceden sadece bir an, bir gülüs ve o koku kaldi senden bana
cünki sen yoksun artik hic olmadinki zaten.

Farzet birgün sende seversin ve düsünürsün sevdigin icin bir ucurumdan atlayacak
kadar kin, nefret varmi icinde, yoksa o olmadan bile o rüyalarindaki aski icinde büyütmekmi
hangisini secerdinki aceba hangisini?
Sevdim allahina kadar sevdim ve hep her an her yerde hayalini kurdum hani
SEN, BEN yani BIZ mutlu olacaktik? Bumu mutluluk dedigin?!
Ama ben degil allah affeder Sevgilim allah affeder.

Bugün yine dün gibi o geceyi düsündüm ve karar verdim kararim ne oldu biliyormusun?
Evlenmek, evet dogru duydun evleniyorum tek sana inat olsun diye onun olacagim,
belki seneler sonra askimi anlayip sokak sokak arayacaksin beni ve karsina sirin senin adini
tasiyan bir cocuk cikacak ve diyecek Sen benim Amcamsin bizim evde senin resmin asili
ve iste o an anlayacaksin Sevgilim bu sevgim bitmedi, bitmek zorunda oldugu halde bitmedi bitemedi
ama ben degil allah affeder seni.